Dia da Vitoria! Overwinning!

IMG-20190309-WA0005
Zes gasten ontvingen afgelopen zaterdag hun certificaat!

Er wordt ons wel eens de volgende vraag gesteld: “ Hoeveel procent van de mannen slaagt er op het centrum van verslavingszorg ?” Hoeveel procent van de mannen vallen terug in hun oude verslaving?  Met andere woorden, hoe groot is het slagingspercentage van de mannen die van de verslaving af zijn? Een directe en terechte vraag. Wij Nederlanders, Europeanen zijn vrij resultaat gericht. We willen graag resultaat zien, en dan ook nog het liefst op korte termijn. Maar wanneer ben je nu geslaagd? Wanneer ben je vrij van verslaving? Mag er een paar maanden voor staan, 3 jaar, of 5 jaar? En als er een terugval is geweest, gaat de teller dan weer op nul en beginnen we weer opnieuw met tellen?

Om eerlijk te zijn houd deze vraag ons niet vaak bezig. Klinkt wellicht vreemd, maar wanneer we hier bij Agua Viva op mogen trekken met de mannen op het centrum zien we de mens achter het verhaal. Een echtgenoot, een vader, een zoon, iemand die een misstap heeft begaan in zijn leven, maar die een nieuwe kans krijgt. Een mens die met een schone lei mag beginnen wanneer hij de eerste stap heeft gezet op weg naar herstel. Een mens die een arm om hem heen zo nodig heeft, zo iemand mogen we dan voor hem zijn, iemand die een tijdje met deze mens op mag trekken, een stukje met hem mee mag lopen.

IMG_20190311_164039

Afgelopen zaterdag was een dag vol emotie en dankbaarheid, voor de mannen, de families, het team en voor ons. Iedere week mogen de families de mannen op het centrum bezoeken, zo ook afgelopen zaterdag. Altijd een prachtig vreugdevol moment! We beginnen de dag met meditatie en gebed. Danielle en Anita hebben hun eigen programma met de kinderen, samen bidden, zingen, een spel doen en knutselen, om zo samen met de kinderen een vertrouwensband op te bouwen. Afgelopen zaterdag hadden we het verhaal  van de Here Jezus die zegt dat alle kinderen tot Hem mogen komen. Daarna is er voor iedereen koffie en met de goede Braziliaanse gewoonte met veel lekkere koeken, broodjes en meer lekkernijen. Vandaag was er ook een prachtige grote taart!

Een taart die een van de vrouwen van de mannen had meegebracht. Haar man staat vandaag namelijk samen met nog vijf andere mannen in het middelpunt van belangstelling. Deze zes mannen ontvangen hun certificaat, allemaal hebben ze het behandelprogramma van zes maanden afgerond en trots ontvangen ze het certificaat! Een voor een worden ze naar voren geroepen en delen hun verhaal/getuigenis, krachtig, dankbaar, verwondert en sommige vol emotie. Een van de mannen deelt hoe hij van een leven van alcohol, drugs, leugen en overspel is verandert naar een man die eerlijk is, vergeving heeft ontvangen en een man voor zijn vrouw is, een vader voor zijn kinderen! Een andere man, van het harde overleven en op straat, een flinke terugval heeft gehad maar nu naar een man met nieuwe kansen, en een moeder die naast hem staat. Een andere man die inmiddels zes maanden ‘’clean” is, een cursus in techniek heeft gevolgd, een goede baan heeft gevonden en sinds kort een relatie heeft.

Dit zijn dagen en momenten van diepe dankbaarheid en vreugde. Maar ook van verdriet en los laten, tegelijkertijd moesten we afgelopen zaterdag helaas ook afscheid nemen van een van de mannen die het  centrum vroegtijdig verlaat, de reden?…Wie zal het zeggen wat er op dat moment precies in hem omgaat? Het zijn momenten die dubbel zijn, die ons pijn doen, vreugde en aan de andere kant los laten, het ligt vaak dicht bij elkaar. We houden ons vast in het geloof en vertrouwen dat er Eén is die nooit los laat. In Zijn handen leggen we de namen van de mannen en hun families. De mannen die hun certificaat mochten ontvangen hopen we nog met regelmaat te ontmoeten op de wekelijkse terugkom avonden, evenals de mannen die hun programma vroegtijdig om welke reden beëindigden zijn tijdens deze avonden van harte welkom. Een van de begeleiders zei afgelopen zaterdag zo mooi: “Het maakt niet uit hoe vaak je valt, als je maar weet dat je ook weer op mag staan!”

 

IMG-20190309-WA0010
Een van de mannen samen met zijn vrouw, kinderen en moeder
IMG-20190309-WA0017
Getuigenis van een van de gasten

20190309_112636

Weerzien van een goede vriend

 

Glibberend en glijdend over de modder lopen we door een vervallen wijk van het dorpje Prados. Asfalt is hier niet en het heeft de afgelopen dagen flink geregend. Het is nog vroeg in de ochtend wanneer een vrouw ons groet en vraagt of we wat willen drinken. Ze heeft ”pingo” een sterke drank. We bedanken beleefd en lopen verder, op weg naar het huisje van Agnaldo.

Agnaldo is vorig jaar als gast bij ons op het centrum van verslavingszorg geweest, maar heeft toen zijn programma niet af gemaakt. Agnaldo was in die periode verantwoordelijk voor het verzorgen van de kippen en het ging voorruit met hem. (zie eerder blog van augustus 2018) Ik mocht graag met hem werken en hem begeleiden in zijn herstel en zo samen waren we een goed team. Het doet zeer wanneer dan toch de drank of drugs zo sterk blijkt te zijn dat mannen aan de verleiding toegeven en opgeven. Je kunt je voorstellen hoe blij ik was dat Agnaldo opnieuw contact zocht. In een filmpje vertelde hij dat het niet goed met hem ging, dat hij hulp nodig heeft en graag terug wilde komen.

En zo ga ik deze vroege ochtend samen met de coördinator van het verslavingscentrum A’gua viva naar Agnaldo toe om hem op te zoeken in deze vervallen wijk van Prados. Wat ik aantref maakt me verdrietig en doet pijn. De uitspraak: ” drank maakt meer kapot dan je lief is”, is wat mij treft bij het zien van mijn oude vriend. Zijn zus die in de buurt woont verteld me dat ze zich erg veel zorgen maakt om de gezondheid van haar broer, en terecht! Ze is bang dat hij aan de drank dood zal gaan…Agnaldo ondertussen hoort het allemaal aan en zegt dat hij terug wil komen om behandeld te worden. Maar zegt hij: “Nu nog niet”, ik moet nog van alles doen en regelen. We kennen inmiddels de uitvluchten en het niet willen toegeven. Uiteindelijk kunnen we na een lang gesprek een afspraak maken voor einde van de maand om hem op te komen halen. Hier gaat Agnaldo mee akkoord. Zo nemen we afscheid van elkaar met een dikke knuffel en een bemoedigende klap op de schouder.

Thuis laat Agnaldo mij niet los en ik deel zijn verhaal met Anita. Ook vraag ik enkele mensen om met ons mee te bidden voor hem. Dat Agnaldo eerder tot besef zal komen dat hij geholpen moet worden. Dat God zijn hart aan zal raken. Na nog geen week krijgen we het goede nieuws dat Agnaldo komt! Zijn documenten zijn in orde en vandaag nog komt hij naar het centrum. En inderdaad s’middags staat ineens Agnaldo voor mijn neus…een getekende, gebroken man. Hij draagt enkel de kleren die hij aanheeft en verder heeft hij niets bij zich. Maar deze man krijgt een nieuwe kans! Want waar leven is daar is hoop!

Inmiddels is Agnaldo alweer zo’n 3 weken bij ons op het centrum en het gaat vooruit met hem. Dankbaar voor iedere kans die hij krijgt, pakt hij deze met beide handen aan! Agnaldo is analfabeet. Anita geeft hem 2 keer per week les in schrijven en lezen. Hij is erg gemotiveerd en supertrots dat hij inmiddels zijn naam kan schrijven en enkele woordjes kan lezen.

IMG-20190207-WA0012

img_20190126_110609.jpg

Herstel en hoop

Afgelopen weken hebben de mannen geoefend en enorm hun best gedaan voor dat ene heel speciale moment! Afgelopen zondag was het moment daar, een koor van stoere mannen dat hun krachtige stemmen lieten galmen voor hun gezinnen en families! Want voor ons en voor de mannen klinkt eenzelfde lied: “For unto us a child is born”! * het gehele filmpje van het Agua Viva koor kunt u/jij terugzien via de volgende link: https://www.facebook.com/dickenanita.inbrazilie.1

dec 5

dec 2Zondagochtend stond de familie al vroeg bij de kerk op hun geliefden te wachten. Iedere twee weken is een dag van familiebezoek voor de mannen, maar vandaag was extra feestelijk omdat we gezamenlijk kerst vieren. Danielle en Anita hadden de mannen, ja…ook met Wim en Dick erbij, enkele kerstliederen aangeleerd. Het was een ontroerend moment, stoere mannen die voor hun vrouw, kinderen en families staan te zingen. Een stap vooruit in hun proces van herstel en hoop voor de toekomst!

Na de dienst was er zoals gebruikelijk is in Brazilië een barbecue, geen kerstmaaltijd met mooi gedekte tafels en een glaasje wijn. Met een temperatuur van 30+ gaat er niets boven een heerlijke barbecue met een koel glas guarana (een soort cola maar dan van de guarana vrucht) De sfeer was ontspannen en de gezinnen herenigen zich of trekken zich samen wat terug. Het blijft bijzonder om te zien en we zijn God dankbaar als we momenten zien van herstel en hernieuwde liefde tussen man, vrouw en kinderen.

Na de barbecue waren er momenten van spelletjes en we hebben met elkaar nog kerststerren gemaakt, dit had Anita al eerder met de mannen gedaan, en nu was het moment daar dat de mannen dit samen met hun vrouw en kinderen oppakte. Aan het einde van de middag brak het moment van afscheid aan voor de mannen en hun geliefden, maar met hoop in hun harten. Er is herstel, er is hoop en er is liefde! Liefde onderling tussen geliefden en kinderen, maar de grootste en krachtige Liefde komt van dat ene Kind dat met kerst op de wereld is gekomen. Voor ons mensen. Jezus die kwam om harten te helen, vrijheid te geven, herstel in gebroken relaties en vooral herstel tussen God en ons mensen! Wat een Liefde!

dec 9

dec 10

 

dec 12    dec 14

 

Theatergroep Rivka “Ken je Mij?

Musical ken je mij

Musical geïnspireerd door Gods Woord over het
indrukwekkende leven van Job.

Wanneer: Zaterdag 24 november
Waar: De Fontein, Ds. Kuijperstraat 2, Nijkerk
Tijd 20.00 uur
Entree € 10.00 p.p.
Kaartverkoop in de hal van de kerk.

Rivka presenteert deze musical op uitnodiging van het TFT
van Dick en Anita van Voorst.
Dick en Anita werken in Brazilië met verslaafde en kansarme
mensen. De opbrengst gaat naar hun stichting
“Geef mij Leven”

Voor vliegeren ben je nooit te oud…

Afgelopen zaterdag waren de vliegers tot in de verre omtrek te zien, en de gezichten beneden op de grond gespannen. Van jong tot oud deed mee aan de vliegerwedstrijd, er waren bekers te winnen voor de vlieger die het hoogst in de lucht ging, maar ook de mooiste en zelfs de kleinste! De kleinste vlieger werd gemaakt door een van de gasten van het centrum, en hij was behoorlijk trots.

1  IMG_20181008_140831

Vorige week zaterdag hadden we samen met de mannen van het centrum en de bewoners van de sociale huisjes al hard gewerkt om alles tip top in orde te maken voor deze bijzondere dag. Er werd geverfd, geveegd, onkruid gewied, en opgeruimd, en met elkaar hebben we een hoop lol gehad. Samen met een hele groep aan het werk, en een paar sterke mannen erbij zorgden dat het terrein er weer tip top uitziet!

IMG_20180929_154929

1

Deze bijzondere familiedag was afgelopen zaterdag, de straat voor de sociale huisjes werd afgezet en gevuld met een trampoline, tafeltennis, spelletjes, voetballen, kralen rijgen, mogelijkheid om te smincken en lekkere zoetigheden. De families van de mannen en de kinderen van de mannen waren uitgenodigd voor deze bijzondere dag. De familie’s hadden voor de almoço, de lunch, heerlijke maaltijden meegenomen. Zelfs aan ijsjes en taart was gedacht. Samen met jong en oud, familie, het team en dorpsbewoners kijken we terug op een mooi feest!

1     1

3     6

 

 

Bezoek van een wolf!?

 

20180724_082632
Wie is hier de dader?

~ Dick~  Op het verslavingscentrum van Água Viva bieden we de gasten labotherapie aan, een aantal uur per dag met verschillende activiteiten. Eén daarvan is het kippenproject. Om de zoveel tijd kopen we kuikentjes die opgroeien tot volwaardige kippen die daarna in de diepvries belanden. Tenminste dat is de bedoeling…de afgelopen week trof ik in en om het kippenhok een strijdveld aan. Diverse uiteengereten kippen en veel veren in en buiten het kippenhok. We hadden bezoek gehad van een roofdier. Maar wie had dit op zijn geweten?…6 kippen dood en half opgevreten! Volgens de gasten moest er een revanche komen! Het kan een wolf, vos of een wilde hond zijn want die lopen er hier genoeg. Desalniettemin de dader moet gepakt worden, was de uiteindelijke conclusie! Er werden geïmproviseerde vallen gemaakt met lasso’s en de eerste nacht beet! Wat dacht je…onze eigen Água Viva hond in de val. Gelukkig was het een diervriendelijke val en de hond kon weer ongeschonden het strijdtoneel verlaten. De tweede nacht weer beet, dit keer een klein lief puppie. Het kan zijn dat de twee nachten daarvoor de moeder van dit puppie erbij was en de dader is geweest maar in ieder geval was deze pup ook onschuldig. Inmiddels hebben we de omheining gerepareerd  en nu maar hopen dat de dader is afgeschrikt van de lasso’s.

20180726_090935
Kijk ik onschuldig genoeg?

Het is één van de mooie projecten die de gasten leert om verantwoordelijkheid te nemen, zeker omdat er met levende dieren wordt gewerkt. De afgelopen twee maanden mocht ik samen met Pedro de kippen verzorgen. Pedro stamt van de indianen af en is analfabeet. Lastig als er voer en soms medicijnen afgewogen moeten worden, maar zo samen waren we een goed team. Door zijn enthousiasme vergat hij soms de belangrijkste prioriteiten maar ik kon hem redelijk zelfstandig laten werken. Tot aan vorige week. Ineens besloot Pedro dat hij naar huis wilde en spontaan vertrok hij. Erg jammer maar het is uiteindelijk zijn beslissing, maar zo’n plotseling vertrek vraagt wel even een goede vervanger als kippenverzorger. Kandidaten genoeg, de keuze viel op een welopgeleide jonge gast Timon die voor tandarts heeft geleerd en is geweest. Van een analfabeet die een kei in verzorgen van dieren was naar één die goed opgeleid maar geen enkele ervaring van dieren heeft. Na de eerste keer een beetje onwennig met strak gepoetste laarsjes in de kippenpoep heeft ook Timon het goed opgepakt. Hij vind het een hele eer dat hij deze kans krijgt en is ondertussen ook niet meer bang om vies te worden. In ieder geval hoef ik geen dingen meer voor te lezen, dit kan hij zelf wel!

Ben onwijs dankbaar dat ik met deze gasten ongeacht hun afkomst of opleiding mag werken aan hun nieuwe toekomst.

IMG_20180622_102519                IMG-20180430-WA0005

20180623_085223

20180731_084011