Prikkeling van zintuigen

Het vliegtuig is geland en bij het uitstappen valt de klamme en vochtige warmte van Rio de Janeiro als een deken op ons. De doordringende geur van een soort rioollucht gemengd met rook prikkelt onze neusgaten. We zijn weer in Brazilië, het land dat vertrouwd is en het land dat zo anders is…

Het eerste gedeelte van de terugreis zit er op, nu nog een uurtje of 5 met de auto en in de loop van de middag komen we aan in Ritapolis. Een heerlijke warme maaltijd staat klaar bij Wim en Danielle waar we aan de buitentafel aan schuiven. Amel, de dochter van Wim en Danielle, knuffelt ons, “He, roept ze uit, jullie ruiken helemaal naar Nederland!” wat ruikt dat lekker!!

IMG-20190516-WA0043

Geur, zien, voelen en ervaren, het zijn zintuigen die veel met ons mensen doen. Zo genoten we de afgelopen verlofperiode in Nederland van de frisse wind, de boslucht en de zuurstof die onze longen vulde. In Brazilië is het vaak warm, benauwd, klam en doordat er veel verbrand wordt ruikt het vaak naar rook. Dit zijn zo maar wat dingen die ons opvallen nu we weer terug zijn. Ook door jullie werden tijdens ons verlof vragen gesteld hoe ons leven hier nu echt is en wat we zien aan verschillen.

Vanaf Rio de Janeiro naar Ritapolis, waar wij wonen, rijden we het grootste gedeelte over een soort snelweg. Het eerste dat ons opvalt is dat door het gedeelte van de buitenwijk van Rio er enorm veel vervuiling is, links en rechts zie je water dat zo ernstig vervuilt is dat het borrelt en enorm stinkt naar een soort zwavel/riool lucht. Rivieren en meren vol met plastic zakjes en flesjes. En dan te bedenken dat er mensen langs dit water wonen…Wanneer we de buitenwijk uitrijden rijden we door een prachtig berggebied, voor de bewoners van Rio een oase om in de weekenden en vakantie van te genieten, wel als je je het kunt permitteren. Na de hoge bergen wordt het landschap glooiend en komen we op het platteland. Door de droogte, in de winter regent het niet of nauwelijks, zijn er her en der bermbranden en wat grotere branden waar we langs komen. Het is rustig vandaag op de weg, de Brazilianen hebben een feestdag, dus niet veel vrachtverkeer. Op deze autoweg is de max snelheid 110 en iedereen maakt gebruik van deze weg, af en toe steekt er een voetganger over, je haalt zowel links als rechts in (mag officieel niet, maar iedereen doet het) motors en bromfietsen rijden kriskras door elkaar en ook paard en wagen zien we regelmatig. De enkele vrachtwagens die we zien rijden ons met grote stofwolken razend voorbij, het lijkt of er  geen max snelheid bestaat en dan ook te beseffen dat er geen apk keuring bestaat, ook niet voor personenauto’s wat soms ernstige ongelukken veroorzaakt.

20190628_173512
Gebroken vering…apk zou kunnen helpen…

Iemand vroeg tijdens ons verlof; ”Voelen jullie je thuis in Brazilië”?  Ik denk dat het past om te antwoorden dat ons huis in Ritapolis is, en ons thuis in Nederland. Een kort antwoord waar we over na dachten, we zijn geroepen naar Brazilië, het land wat ons inmiddels vertrouwd is geworden. Een prachtig veelkleurig land, waar we van zijn gaan houden, de cultuur de mensen en de gewoonten. Aan de andere kant ons thuisland Nederland dat zo vertrouwd en veilig is waar we onze eigen taal spreken, zomaar op de fiets een boodschap kunnen doen en waar het zo vertrouwd is met familie en vrienden en in de kerk. Lekker gezellig. Gezellig is  overigens een woord wat in de meeste landen niet uit te leggen of te vertalen is.                                                                                                      We zijn dankbaar dat we in Brazilië mogen wonen, dat we (tijdelijk) als gast hier mogen zijn. Brazilië is een gastvrij land. Gastvrijheid, volgens Wikipedia houd dit onder andere in, het tonen van respect voor de vreemdeling en het behandelen van de gast als een gelijke. Het zou zo maar een tekst uit de bijbel kunnen zijn. Te gast in een ander land, het verrijkt ons leven, er zijn zoveel dingen die we van elkaar kunnen leren. Soms is het ook zeker erg moeilijk, wij zijn als westerse mensen zo vaak doelgericht en willen veranderingen zien.

Een voorbeeld, dit naar aanleiding van een gesprek die ik had met iemand uit Nederland over het scheiden van afval. Zij gaf aan dat in Nederland alle afval gescheiden wordt, er echt omgezien wordt naar milieu. Maar dat het voor haar gevoel zo weinig uithaalt als je dat ziet hoe er bijvoorbeeld hier in Brazilië mee omgegaan wordt. Je zou denken, nou dat is in Nederland dan met dat kleine landje maar een druppel op de gloeiende plaat, en al die overheden in andere landen lappen het milieu maar aan hun laars. En toch, als ik erover na denk, het begint hier in Brazilië ook langzaam door te dringen, zeker bij jongeren. Zij zien en horen in de media hoe het anders kan en gebeurd. Afgelopen zondag sprak ik een jonge tiener hier in de kerk, zij volgt het nieuws in Europa, is van veel op de hoogte en ik geloof dat we elkaar zo kunnen helpen en van elkaar leren door voor elkaar open te staan. Niet om met een opgeheven vinger te wijzen naar wat goed of niet goed gaat. Nee, maar door naar elkaar te luisteren en respect voor elkaar te hebben en ook hierin een voorbeeld te zijn.

Wij proberen hier na ons verlof de draad weer op te pakken. Soms gaat dat makkelijk, soms zijn er ook momenten die het moeilijk maken. Omstandigheden die veranderen, situaties waar je mee te maken hebt waar je geen grip op hebt. Het vliegtuig is geland, en voor ons?….het heeft deze keer wat meer tijd nodig om te landen.

FB_IMG_1561247938356
Grote brand in Ritapolis, een gevolg van de droogte

One thought on “Prikkeling van zintuigen

  1. dank voor jullie eerlijke berichtgeving. Fijn dat jullie naar Brazilië verlangen, maar ook je wortels in Nederland hebben. Wij hebben eind april/begin mei met de gemeente een reis naar Jordanië/Israel gemaakt. Voor veel mensen de eerste keer, het maakte grote indruk op hen en op ons. Omdat we zelf de hele reis hebben voorbereid, zijn we de afgelopen maanden daar druk mee geweest. Maar het was goed om te doen, zo de onderlinge kerkelijke banden verstevigen. Nu wachten er weer andere activiteiten op ons, o.a. deze zomer weer de oude Joodse begraafplaatsen opknappen, o.a. in Veendam. Mooi werk, met veel goede ontmoetingen en onderwijs over Israel.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s