Zomerse opknapbeurt in Brazilië

20180621_165735
Na de opknapbeurt

“ Oi Cleusa, voce esta em casa?” tegelijkertijd terwijl ik vraag of je thuis bent, bedenk ik me, natuurlijk ben je thuis! Hoe zou je de deur uit kunnen met jou beperkingen!

~ Anita~  Regelmatig bezoek ik Cleusa, een vrouw van mijn leeftijd die samen met haar moeder en haar oom in een klein huisje woont. Veel hebben ze niet en het huis is oud en vervallen. Cleusa heeft een aantal jaren geleden een hersenbloeding gehad en is aan huis gebonden. Ze kan niet lopen, praat slecht, is incontinent en volledig aangewezen op de zorg van anderen. Haar moeder, die zelf hartpatiënt is verzorgt haar dochter. En dit is zwaar voor haar! Zonder de hulpmiddelen die wij zo in Nederland gewent zijn, geen aanpassingen in een badkamer, geen tillift, geen rolstoel. Maar ze doet het met veel liefde en Cleusa spreekt vol liefde en dankbaarheid over haar moeder.

Pas geleden tijdens een van mijn bezoekjes aan Cleusa lag ze op bed. Ik was niet eerder in haar slaapkamer geweest, meestal ligt ze op een bankje. Ik schrok erg van de omstandigheden en staat van haar bed en kamer. De schimmel stond op de muren, het stonk er en het bed was niet meer dan een stapel oude kartonnen met een flinterdun matrasje. Denkend aan mijn eigen bed, en de slaapkamer die wij net in een mooie kleur hadden geverfd bedacht ik me, dit verdien jij ook lieve schat een fijn bed om je vermoeide lijf te laten rusten en een beetje gezelligheid in de sombere kamer.

20180621_132422
Slaapkamer voor de opknapbeurt

Ik had het er met Evie ( dochter van Wim en Danielle)  over, die haar ook regelmatig bezoekt of we haar kamer niet konden opknappen. We waren het er samen al snel over eens. “Gaan we doen!”, zeiden we tegen elkaar. En zo op een donderdagmiddag gewapend met verfroller, verf, een nieuw matras, schoon fris nieuw beddengoed, nieuw gordijntje en een gezonde dosis energie zijn we aan de slag gegaan. Wat knapte dat kamertje op zeg en wat heerlijk om daarna Cleusa en haar moeder te zien genieten. Grappig is dat ik regelmatig de oom in dorp tegen kom stralend en met de duim omhoog. “ Het is zo mooi geworden, zegt hij steeds, wanneer komen jullie de keuken verven”….wie weet….

20180621_165904

20180621_165959 (2)

Bouwklus tijdens het feest van ‘’Santa Rita”

Het dorp Ritàpolis, waar wij wonen, heeft volgens de legende zijn naam te danken aan een vrouw die schijnbaar veel goeds zou hebben gedaan in het verleden. De Rooms Katholieken hebben haar “heilig’’ verklaard en ieder jaar wordt zij door de Rooms Katholieken aanbeden en vereert. Zo ook in ons dorp, met een negen dagen lang feest waarbij de Rooms Katholieken iedere dag naar de kerk gaan en daarna feest vieren met veel drank en muziek. Santa Rita wordt aanbeden en om hulp gevraagd voor moeilijkheden in huwelijken, er wordt gebeden voor vruchtbaarheid en  bij de zieken worden zelfgemaakte rozen gebracht. De meeste Rooms Katholieken gaan zelden naar de kerk, maar tijdens dit feest gaan de meesten trouw negen dagen lang naar de kerk en doen mee aan de processies.

santa rita              feest santa rita

~ Dick~  Zo ook onze hulp tijdens een bouwklus, we noemen hem Carlos. Hij is Rooms Katholiek en verteld over de keren die hij naar de kerk gaat. Ook tijdens het feest van Santa Rita. Hij heeft veel last van zijn knie, het beperkt hem in zijn werk, ook slikt hij al lang medicijnen en is onder doktersbehandeling. Een mooie kans voor mij om over Jezus te vertellen in wie ik geloof en dat Jezus de enige is die geneest. Ik vroeg hem of ik voor zijn knie mocht bidden voor genezing in de naam van Jezus. De volgende dag vroeg ik hem hoe het ging en hij vertelde dat er verbetering was, waar we Jezus voor danken! Het is soms zo simpel om van Jezus te getuigen maar we zijn vaak  bang om het te doen.

De bouwklus was een behoorlijke  uitdaging en af en toe zelfs even irritant. We hadden een van de ex verslaafden van het centrum die we kennen, Marius, gevraagd voor het maken van een schutting en poortdeur. Waarbij Carlos hem zou helpen. We zijn dankbaar dat het met veel ex verslaafden goed gaat en ze hun leven weer op orde hebben.  Maar er zijn er ook die terugvallen in de oude gewoonte van verslaving aan alcohol of drugs. Helaas is Marius ook teruggevallen in zijn alcoholverslaving. Iedere ochtend verscheen hij, overigens wel netjes op tijd op het werk, maar met een enorme dranklucht om hem heen.

IMG_20180424_092207 (3)

Toch wilden we hem de kans geven en hebben mooie gesprekken met hem gehad. Regelmatig hebben we ook discussies gehad over de schutting en palen of ze nu recht of krom staan. Natuurlijk houd je rekening met het verschil van cultuur maar zijn werk sloeg behoorlijk de plank mis. Na anderhalve week, toen het werk wat we met hem afgesproken hadden klaar was, kwam het moment van afscheid. Een moment waar ik best tegenop zag, omdat ik niet tevreden was over het werk wat hij geleverd had. Het afscheid kreeg echter een totaal andere wending dan ik had verwacht. We kregen een goed gesprek over zijn verslaving, en dat hij opnieuw een kans heeft, dat er bij Jezus altijd een volgende kans is! Dat er vergeving is, en herstel van de fouten die wij maken. En dat hij opnieuw hulp kan zoeken en dat hij ook bij het centrum een tweede kans kan krijgen. Marius begon te huilen en bedankte voor het vertrouwen dat we in hem hebben gehad, ondanks dat hij ook inzag dat hij het werk niet zo netjes heeft afgeleverd. We namen afscheid met een hele dikke knuffel. Ik hoop en bid dat hij zijn leven weer op de rit mag krijgen! Het is een toffe gast die een nieuwe kans verdient!

20180525_113425

Feestje op Straat

IMG-20180428-WA0117

Gastblog Ritápolis: wij (Marlies van Meppelen Scheppink en Lianne Poolen) zijn nu al een week te gast bij Dick & Anita en zullen hier nog anderhalve week blijven. We hebben veel mooie ervaringen opgedaan en leuke activiteiten bijgewoond. Een daarvan willen we uitlichten: het buitenspelen met de kinderen van de sociale woningen.

Op het heetst van de dag liepen we met onze tassen vol met stoepkrijt, bellenblaas, ballonnen en schmink, richting de net gemaakte asfaltweg voor de sociale woningen. Het duurde niet lang voordat er een aantal gezellige en enthousiaste Braziliaanse kinderen voor onze neuzen stonden. Eerst waren ze wat verlegen maar zodra ze stoepkrijt of bellenblaas in hun handen kregen begonnen ze te spelen.

Het duurde niet lang voor de straat vol stond met mooie stoepkrijttekeningen. In Nederland is één van de bekendste liedjes lees je bijbel bid elke dag. Oftewel Leia biblia faz oracao. Hierna begon het waterfestijn. Anita had een emmer water geregeld waar de kinderen zich wel een half uur mee konden vermaken. Het begon met een estafette, waar de kinderen erg goed in waren. Elk kind kreeg een bekertje met water en deze moesten de kinderen op hun hoofd balanceren. Hierna ontstond een watergevecht. Er kwamen steeds meer bewoners kijken op straat.

Kortom het was een warme, maar gezellige middag. De straat is gezellige geopend door de kinderen.

Familiebezoek op het centrum

IMG_20180414_091532

Zaterdagmorgen kwart over negen, de mannen zijn vol verwachting. Vandaag is het weer de tweewekelijkse ontmoeting met hun families. Hun vrouw, kinderen, vader en/of moeder, broer,zus, een oom of tante komen naar het centrum van Àgua Viva. Een ontmoeting waar wij beseffen dat er achter elke opgenomen gast een verhaal en een gezin/familie zit.

Veel opgenomen mannen komen redelijk uit de buurt dus voor hun familie is het over het algemeen goed te doen om de reis naar Ritapolis te maken. Vanmorgen viel één man mij in het bijzonder op, hij stond alleen. Twee weken terug had ik al een praatje met hem gemaakt en hij vertelde toen dat hij uit het verre noorden van Brazilië komt, uren reizen met het vliegtuig. Dat besefte ik me vanmorgen dus weer van, ja, dan komt je familie niet langs, en dan kan een opnameperiode nog zwaarder zijn dan normaal.IMG_20180414_102542

Maar even extra aandacht aan geven!

Soms zie je nog vrij jonge jongens op het centrum waarvan je niet direct bedenkt dat zij al vader zijn, dat zij één of al meerder kinderen hebben. Ondanks de gebrokenheid die er in deze jonge vader harten leeft zie je hoop en kracht ontstaan als zij met hun kinderen samen zijn. We mogen bidden voor herstel van deze kerels die een nieuwe kans verdienen om hun leven weer opnieuw te beginnen en om hun verantwoordelijkheid weer te gaan nemen. IMG_20180414_095251

IMG-20180414-WA0005

Een vriendelijke groet vanuit Ritapolis,  Dick&Anita

Een warm welkom

Lieve allemaal, een eerste bericht vanuit het plattelandsdorp Ritapolis! We zijn veilig aangekomen in Brazilië! Na een lange reis, vanwege slecht weer in Nederland misten we een overstap. Dankbaar dat we na 2 dagen en nachten in Belo Horizonte opgewacht werden met een warm welkom door Wim en Daniëlle!

Tijdens de autorit van ruim 3 uur naar Ritapolis hadden we alle tijd om heerlijk bij te praten. Onderweg een eerste “cafezinho” en “salgado” gegeten, lekker en vertrouwd. Onderweg genoten van de schitterende natuur, alles is prachtig groen vanwege de vele regen van de afgelopen zomer. De palmbomen en de bloeiende roze/paarse bomen tussen het berglandschap.

IMG_20180319_120636

Ondanks de moeheid zagen we enorm uit naar het weerzien van ons vertrouwde dorp en onze woonplek. Ritapolis is nog zoals we ons het hadden voorgesteld. De bewoners, de koeien die door de straten lopen, honden, paarden en kippen op straat. De eerste ontmoetingen met onze dorpsbewoners die ons nog kenden waren hartverwarmend.

Dinsdagochtend hadden we een eerste welkom en ontmoeting op het centrum van Agua Viva met het team en de mannen die in hun opnametijd zijn. Samen zongen we het lied, dank u God voor alle zegeningen die U geeft! We lazen samen het gedeelte dat er voor alles een tijd is. Hoe toepasselijk en bemoedigend tegelijk voor de mannen in hun opname tijd, maar ook voor ons. Een nieuwe periode waar we naar uitzien! Samen hebben we met elkaar gebeden en we ontvingen door de hele groep de zegen van God. Zo met zijn allen samen, een bijzonder moment van een warm welkom!

De komende tijd hopen we meer te settelen en ons plekje “thuis” te maken.

Een warme hartelijke groet van ons.

29497075_806498606209514_1898100718464663552_o

29426110_806498669542841_7528490049642430464_o

29389459_806498212876220_5806507716440489984_o

29472585_806498819542826_5697069063520387072_o

 

 

Een nieuw begin!

Hallo allemaal, een eerste blogbericht van ons! Leuk dat jullie ons de komende tijd gaan volgen.

Een nieuwe uitdaging en een nieuw begin voor ons. We kijken terug op een mooi jaar waar we veel mochten leren en ons weer mochten voorbereiden voor een volgende periode van uitzending.

We zien uit naar de komende uitzenddiensten van d.v. 11 maart vanuit de Bethelkerk en de Fontein. Van harte willen we jullie uitnodigen om hierbij te zijn! Na de diensten staat de koffie klaar en hopen we jullie allemaal nog een voorlopig laatste knuffel te geven! Een week later stappen we in het vliegtuig richting Ritapolis!
Een hartelijke groet van Dick & Anita

welkom-nieuw-stijl (1)